Reakcja organizmu na „niekorzystne” bodźce środowiskowe, głównie zewnętrzne, dzięki której organizm może dostosować się do nowych warunków otoczenia.
czytaj dalej »

Stres występuje, kiedy „postrzegamy” brak równowagi pomiędzy możliwościami, a wymogami sytuacji. Jest czysto subiektywnym psychicznie zjawiskiem orientacyjnym, czyli zależnym nie tyle od sytuacji, w której się znajdujemy, co bardziej od stanu naszej psychiki.
czytaj dalej »

Stres w za dużej lub długotrwałej dawce ogranicza nasze możliwości intelektualne, powoduje złe samopoczucie i wywołuje poczucie bezradności. To poczucie bezradności odpowiada za brak motywacji do działania, a gdy długo się utrzymuje, wywołuje stany chorobowe.
czytaj dalej »

Większość badań na temat związku miedzy zdrowiem a stresem skupia się na korelacji (współwystępowaniu), a nie na zależnościach przyczynowych, dlatego długo nie było jednoznacznych dowodów udokumentowanych dostatecznie racjonalnie (z uwzględnieniem paradygmatów obowiązujących w nauce) na wywoływanie chorób przez stres. Dziś dzięki rozwinięciu procedury i nowych narzędzi do pomiaru fizjologicznych właściwości organizmu dysponujemy dostatecznymi argumentami za taką hipotezą.
czytaj dalej »

• bezradność (poczucie braku wpływu)
• nieprzewidywalność (lęk przed nieznanym)
• konflikt wewnętrzny (unikanie)

Terapia zapobiegania stresowi w moim wydaniu ma dwa główne nurty:

• zmiana siebie
• zmiana otoczenia

Niwelacja stresu nie jest niczym nowym, gdyż od zarania dziejów ludzie potrafili i lubili to robić. Starożytna Grecja czy Rzym ze swoimi termami i masażami może do dziś służyć nam za wzór. Wizyta w takim przybytku wiązała się często ze spotkaniami towarzyskimi i politycznymi, co również było elementem rozładowania stresu codziennego.
czytaj dalej »

Nauka zajmująca się wpływem psychiki na ciało i teorią współdziałania mózgu i układu nerwowego/hormonalnego.
czytaj dalej »